ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
412
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
آن جايها « 1 » دركيرى و باز « 1 » غذا شير تازه بوذ كه نان اندر وى فرغار [ كنى ] « 2 » و ان « 3 » علاجها كى مانند اين بوذ ، و اكر بن آماسيذه بوذ بگيرى برك « 4 » كرنب بخته و زردهء خايه و روغن كل اينهمه را بكوبى تا مرهمى « 5 » كردد و بر ان آماس نهى و كر « 6 » آماس با سوختن بود برك انكور كرك بجوشانى و با زرده خايه و روغن كل بكوبى و بر انجا نهى و اكر نرسك « 7 » سرخ و برك كل اندر اب بجوشانى « 8 » و بدان آب اندر نشيند نيك بوذ و اكر بياز را ببزى « 9 » و با روغن كاو جمع كنى « 10 » اين « 11 » آماس را بنشاند جن بر وى نهى باز اكر آماس سخت بوذ بكيرى مرداسنك سبيذ كرده و سبيده ارزيز و موم مصفا و بيه بط از هر يكى جهار درم سنك زعفران يك درم سنك زرده دو خايه و روغن كل به مقدار موم و بيه بط را بكدازى و با اين روغن و داروها جمع كنى و مرهمى « 5 » كنى و بر وى نهى تا آماس بروذ و باز دارو كنى بشافه زحير ، و نسخت « 12 » شافه زحير اين بوذ شافهء زحير كه « 12 » من جمع كردم ( f . 328 ) و همه عمر كار كردم بر وى « 13 » نيك امذ بكيرى « 13 » خون شاوشاو « 14 » و مر و كندر و صمغ عربى و ميعه خشك و زعفران و ابيون از هر يكى برابر شافه كنى جند دانهء خرما و ببن « 15 » وى بنهى ، و باز يكى شافهء ديگر ديذم بقرابادين حنين و آن نيك آمذه است : صمغ و كندر و مر و زعفران و ابيون از هر يكى برابر و نيز شافها بسيارست تجربت بايذ كردن تا كدام به آيذ و اكر كفتكى بوذ بمرهم كافورى علاج
--> ( 1 - 1 ) - ف : ديكر نهى و ( 2 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : كرده بود ( 3 ) - ف : و او ( 4 ) - ف : « برك » ندارد ( 5 ) - ف : مرهم ( 6 ) - ف : و اكر ( 7 ) - ب ه : عدس ( 8 ) - ف : بجوشاند ( 9 ) - ف : بپزد ( 10 ) - ف : جمع كند . ب ه : افزوده . و بكوبى تا جون . . . شود ( 11 ) - ف : « اين » ندارد ( 12 - 12 ) - ف : وى اين بوذ ( 13 - 13 ) - ف : و نيك آمذ بكير ( 14 ) - م : خون سياوشان ( 15 ) - ف : ببون